PTTK GOŚCINIEC PTTK
POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO
Kwartalnik
2 (10)/2003
ISSN 1642-0853

Rowerzysta w mieście


Rower dla wielu osób oznacza utrzymanie dobrej kondycji fizycznej oraz poprawę samopoczucia. Często bywa zalecany jako forma terapii i dochodzenia do zdrowia po przebytych chorobach i urazach. Jest również jednym z najprzyjemniejszych sposobów podróżowania, umożliwiający uprawianie turystyki i krajoznawstwa. W miastach służy jako środek komunikacji - niewątpliwie najtańszy i najbardziej ekologiczny, a często również najszybszy.

W Polsce już w latach międzywojennych istniały ścieżki rowerowe, między innymi w Toruniu. Później zostały zaniedbane i ostatecznie zlikwidowane. Dziś komunikacja rowerowa w miastach, pomimo wielu niewątpliwych zalet, nie ma znaczącego udziału w ruchu drogowym. Większość ludzi woli podróżować komunikacją miejską. Moim zdaniem, wynika to przede wszystkim z braku wystarczającej liczby ścieżek rowerowych. Jazda rowerem po zatłoczonych ulicach z ruchem samochodowym jest dla rowerzysty bardzo niebezpieczna i decydują się na nią tylko nieliczni, najczęściej młodzi ludzie.

Ostatnie lata napawają jednak optymizmem. Pod naciskiem zwiększającej się z każdym rokiem rzeszy rowerzystów władze samorządowe zaczynają przeznaczać coraz więcej pieniędzy na budowę nowych ścieżek rowerowych oraz adaptowanie mniej uczęszczanych chodników dla ruchu rowerowego. Wydzielane są także ścieżki rowerowe z istniejących wcześniej szerokich chodników. Budowa dróg rowerowych, na które jednostkowe nakłady są kilkakrotnie niższe niż na drogi dla ruchu samochodowego, daje wymierne korzyści:

  • poprawia zdecydowanie komfort jazdy rowerem;
  • eliminuje ruch rowerowy z jezdni;
  • ogranicza wypadki z udziałem rowerzystów;
  • zmniejsza ruch na drogach i w komunikacji miejskiej (część kierowców przesiądzie się na rowery).

Również ostatnie zmiany w kodeksie drogowym przyczyniają się do poprawy bezpieczeństwa rowerzystów, szczególnie w ruchu miejskim.

Opracowując koncepcję tras rowerowych w Toruniu, przeprowadzono ankietę wśród rowerzystów, dotyczącą wykorzystania przez nich roweru. Jej wyniki byty następujące:

  • 52% - rekreacja i turystyka;
  • 20% - dojazd do pracy;
  • 15% - dokonywanie zakupów;
  • 8% - dojazd do szkoły.

Pomimo że jazda rowerem stała się bardzo modna wśród młodzieży, zaskakująco mało osób dojeżdża rowerem do szkoły, co jak sądzę jest najczęściej spowodowane brakiem możliwości bezpiecznego przechowywania roweru w czasie pobytu w szkole.

W związku z tym, że tak znaczny odsetek osób korzysta z roweru w celach rekreacyjnych i turystycznych, należy tak organizować system tras rowerowych (ścieżek rowerowych, a także szlaków turystycznych), aby umożliwić nie tylko bezpieczny przejazd między dzielnicami miasta, ale także ułatwić wyjazd z miasta do ciekawych przyrodniczo i krajoznawczo rejonów.

Niezbędnym elementem dróg rowerowych jest wyposażenie ich w wiaty, stojaki na rowery, tablice informacyjne. Korzystne byłoby także utworzenie sieci wypożyczalni rowerów oraz warsztatów naprawczych.

Parkingi rowerowe, zarówno te wyposażone w zadaszone wiaty, jak i miejsca postoju rowerów, wyposażone jedynie w stojaki rowerowe, powinny być tworzone w pobliżu lub na terenie centrów handlowych, sklepów, szkół, uczelni, urzędów, obiektów sportowych i rekreacyjnych, zakładów pracy, a także ciekawych obiektów turystycznych i krajoznawczych.

Ich lokalizacja powinna umożliwić skrócenie pieszego dojścia. Część parkingów powinna być strzeżona.

Rowerzysta poruszający się po polskim mieście jest nadal skazany na wiele uciążliwości i niebezpieczeństw, w tym również na utrudnienia ze strony kierowców i pieszych, ciągle jeszcze nieprzyzwyczajonych do współuczestnictwa rowerzystów w ruchu drogowym. W wykorzystywaniu roweru jako środka lokomocji daleko odbiegamy od takich krajów, jak Belgia, Holandia czy Dania. Pomimo wielu zmian dokonujących się w ostatnich latach, do pełnej satysfakcji wiele nam jeszcze brakuje.

Waldemar Wieczorkowski

Wydawca: ZG PTTK, ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa
Adres redakcji: Zarząd Główny PTTK
ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa,
tel. 22 826-22-51, fax (22) 826-22-05,
e-mail: ageg@wp.pl
Kolegium redakcyjne: Andrzej Gordon (redaktor naczelny), Elżbieta Matusiak-Gordon (sekretarz redakcji), Łukasz Aranowski, Maria Janowicz, Ryszard Kunce, Halina Mankiewicz, Cecylia Szpura, Bogusław Wdowczyk, Dariusz Mariusz Zając, Korekta: Elżbieta Matusiak-Gordon
Redakcja nie zwraca materiałów nie zamówionych, zastrzega sobie prawo skracania i adiustacji nadesłanych tekstów, nie odpowiada za treść zamieszczanych komunikatów i ogłoszeń.
Za tekst i materiały ilustracyjne redakcja nie przewiduje honorariów autorskich.
ORIENT