PTTK GOŚCINIEC PTTK
POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO
Kwartalnik 3-4 (16-17)/2004
ISSN 1642-0853

Pamięci Józefa Korczaka


Po długiej chorobie dnia 10 sierpnia 2004 r. zmarł w Koszalinie Józef Korczak - znany i wszechstronny działacz turystyczny, społeczny, publicysta i kronikarz.

Urodził się 22 sierpnia 1927 r. w Kukowie k. Suchej Beskidzkiej w rodzinie chłopskiej. Jego rodzice mieli jednohektarowe gospodarstwo rolne, ale niebawem przeprowadzili się do Suchej Beskidzkiej na podobnej wielkości gospodarstwo rolne. Miał troje rodzeństwa. Przed II wojną światową ukończył pięć klas szkoły podstawowej. W 1942 r. wraz z całą rodziną został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Pracował w dużym majątku rolnym w pobliżu obecnego Kaliningradu. Praca była ponad siły klikunastoletniego chłopca. Doczekał się jednak wyzwolenia i razem z rodziną wrócił do Suchej Beskidzkiej. Ukończył szkołę powszechną i podjął naukę w gimnazjum. Jednocześnie pracował zarobkowo i działał w harcerstwie. W 1948 r. złożył małą maturę i został powołany do zasadniczej służby wojskowej. Z czasem został skierowany do szkoły oficerskiej i po jej ukończeniu podjął zawodową służbę wojskową. Służył kolejno w Rzeszowie, w Krotoszynie, w Opolu, od 1965 r. w Kołobrzegu, a od roku 1969 r. w Koszalinie. W tym czasie ukończył też studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego, uzyskując tytuł magistra.

Poza służbą był zamiłowanym turystą. Organizował imprezy turystyczne, zakładał koła i kluby PTTK w wojsku, w szkołach i w instytucjach cywilnych. Działał w wielu instancjach PTTK - w miejskich, w powiatowych i w wojewódzkich. Znany był z wielkiej aktywności, uporu, konsekwencji w działaniu i z poczucia humoru. Uzyskał kilka uprawnień turystycznych. Od 1958 r. był przodownikiem turystyki pieszej. Przez ponad 30 lat - przewodnikiem turystycznym PTTK. Po ziemi koszalińskiej oprowadził co najmniej kilkaset wycieczek, głównie po Kołobrzegu, Koszalinie, Darłowie, Słowińskim Parku Narodowym i Szlakiem Walk o Wał Pomorski. Był też inicjatorem znanych, koszalińskich klubów turystycznych - "Słowińcy" i "Zaprawa", które działają do dziś.

Józef Korczak był także uzdolnionym publicystą. Jego relacje z imprez turystycznych i społecznych, artykuły o historii, zabytkach i walorach Pomorza Środkowego ukazywały się przez kilkadziesiąt lat w "Głosie Koszalińskim", w "Głosie Pomorza", w gdańskich "Jantarowych Szlakach", w "Gościńcu PTTK", w "Światowidzie", w "Pobrzeżu" oraz w wielu innych czasopismach regionalnych i centralnych.

Publikował również swoje wspomnienia i był zamiłowanym kronikarzem. Od 1945 r. prowadził kroniki osobiste i rodzinne, których zgromadził kilkanaście tomów. Nie była mu obca i fotografia. Zakładał i prowadził kroniki kół, klubów i instytucji. Kolekcjonował kroniki, wydawnictwa, pamiątki oraz odznaki turystyczne i krajoznawcze. Chętnie prezentował swe zbiory przy okazji zjazdów PTTK, dniach turystyki, wystawach kronik i innych okazjach.

W 1971 r. został przeniesiony do rezerwy w stopniu kapitana. Z czasem był awansowany do stopnia majora. Jeszcze przez 15 lat pracował zawodowo, przeważnie w różnych instytucjach związanych z kulturą.

Przeżywał tragedie osobiste i rodzinne. Zmarła jego żona Lucyna i najstarszy syn Janusz. Pozostał mu z tego małżeństwa syn Zbigniew. Po kilku latach ożenił się z Ludmiłą i z czasem został ojcem trzech córek. Jego dzieci są usamodzielnione, doczekał się też wnuków.

Od kilkunastu lat wraz z rodziną przebywał latem w Suchej, gdzie na przypadłej mu części ojcowizny wybudował skromny domek. Na jego górce utworzył bogata izbę pamiątek turystycznych. Chętnie przyjmował u siebie przyjaciół i znajomych, a także turystów. Wszystkim udostępniał swe zbiory, dla potrzebujących zawsze znalazł się u niego kąt.

Mimo nienajlepszego stanu zdrowia i kilkakrotnych pobytach w szpitalach, nie tracił humoru i werwy, a jeszcze bywał na spotkaniach towarzyskich, kulturalnych i społecznych.

Odznaczony był, między innymi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, medalami - "Za zasługi dla województwa koszalińskiego", Rodła, Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny i "Za zasługi dla obronności kraju". Otrzymał złotą odznakę PTTK i ponad 30 innych odznaczeń państwowych, resortowych i organizacyjnych. Przyznano mu także stopień podharcmistrza i wyróżniono kilkudziesięcioma dyplomami, listami gratulacyjnymi i pochwalnymi.

Pochowany został na cmentarzu w Suchej Beskidzkiej. Na miejsce wiecznego spoczynku odprowadziła Go rodzina oraz wielu przyjaciół, kolegów i znajomych. Jego mogiłę pokryło wiele kwiatów... i zapalono liczne znicze...

Non omnis moriar.

Bernard Konarski
Wydawca: ZG PTTK, ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa
Adres redakcji: Zarząd Główny PTTK
ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa,
tel. 22 826-22-51, fax (22) 826-22-05,
e-mail: ageg@wp.pl
Kolegium redakcyjne: Andrzej Gordon (redaktor naczelny), Elżbieta Matusiak-Gordon (sekretarz redakcji), Łukasz Aranowski, Maria Janowicz, Ryszard Kunce, Halina Mankiewicz, Cecylia Szpura, Bogusław Wdowczyk.
Redakcja nie zwraca materiałów nie zamówionych, zastrzega sobie prawo skracania i adiustacji nadesłanych tekstów, nie odpowiada za treść zamieszczanych komunikatów i ogłoszeń.
Za tekst i materiały ilustracyjne redakcja nie przewiduje honorariów autorskich.
ORIENT