PTTK GOŚCINIEC PTTK
POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO
Kwartalnik
3 (11)/2003
ISSN 1642-0853

Skórzyn - miejsce spoczynku kanclerza Rzeszy Niemieckiej Leo von Caprivi (1831-1899)


Skórzyn to wieś położona w województwie lubuskim na skraju Puszczy Rzepińskiej, wśród malowniczych jezior i stawów hodowlanych. Teren wsi i okolice porastają liczne, stare dęby. Charakter i walory tej małej wsi doskonale oddawała niemiecka jej nazwa - Teichwalde. Walory rekreacyjne wsi i okolicy dodaje bogato ukształtowana rzeźba terenu, co sprzyja wypoczynkowi.

Wieś ma starą metrykę, wzmiankowaną już w 1308 r. jako Scorin. W wieku XIX należała do następcy kanclerza Rzeszy Niemieckiej Leo von Caprivi, zwanego często "niepokornym" lub też "przyjacielem Polaków".

Warto pamiętać, że tu na starym wiejskim cmentarzu z XIX w. od 6 lutego 1899 r. spoczywa kanclerz Rzeszy Niemieckiej, hrabia, generał piechoty Leo von Caprivi. Pogrzeb zgodnie z wolą zmarłego był skromny, ale na uroczystość przybył sam cesarz Wilhelm II. Hrabia Leo von Caprivi urodził się 24 lutego 1831 r. w Charlottenburgu, zmarł 6 lutego 1899 r. w Skyren(dzisiejszy Skórzyn). Był niemieckim generałem i mężem stanu. Po dymisji kanclerza Bismarcka, 20 marca 1890 r. cesarz Wilhelm II powołał generała na stanowisko kanclerza. Pięcioletnia "era von Caprivi" zapoczątkowała osobiste rządy młodego cesarza niemieckiego Wilhelma II. Jako generał niemiecki von Caprivi uczestniczył w wojnach w latach 1864, 1866, 1870, 1871. W latach 1883-1888 był szefem administracji. W czasie kanclerstwa von Caprivi uczestniczył w tworzeniu polityki zagranicznej Niemiec. Niemcy oddaliły się od Rosji szukając porozumienia z Anglią, a w polityce wewnętrznej złagodzono przejściowo ostry kurs antypolski, odwołano też ustawy wyjątkowo przeciwko socjalistom. Działem osobistym Caprivi były traktaty handlowe z Belgią, Włochami, Austrią i Rosją, które przygotowywały ekspansję gospodarczą Niemiec w środkowej i południowo-wschodniej Europie. Przewidziane w tych traktatach obniżki ceł na importowane zboża, przy równoczesnej obniżce ceł na wyroby przemysłowe, doprowadziły w roku 1892 do kryzysu rolnego i wzrostu opozycji junkrów. Pod wpływem opozycji junkrów cesarz Wilhelm II udzielił von Caprivi dymisji w październiku 1894 r.

W okresie rządów kanclerza von Caprivi koło polskie w parlamencie Rzeszy porzuciło stanowisko opozycyjne i poparło rząd, przyczyniając się między innymi do niepopularnego projektu rządowego o zwiększeniu kredytów wojennych.

W zamian ludność polska w zaborze pruskim uzyskała tylko drobne ulgi z zakresu nauczania w szkołach języka polskiego oraz mianowaniu Polaka, księdza Floriana Stablewskiego, na stolicę arcybiskupią w Poznaniu.

Dzięki staraniom i owocnym działaniom inż. Marka Mroczka (miejscowego działacza) oraz Jana Grzegorczyka (z Zielonej Góry) grób kanclerza Rzeszy Leo von Caprivi będzie odrestaurowany, ale na to potrzeba jeszcze czasu i pieniędzy.

Mieczysław Wojecki

Wydawca: ZG PTTK, ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa
Adres redakcji: Zarząd Główny PTTK
ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa,
tel. 22 826-22-51, fax (22) 826-22-05,
e-mail: ageg@wp.pl
Kolegium redakcyjne: Andrzej Gordon (redaktor naczelny), Elżbieta Matusiak-Gordon (sekretarz redakcji), Łukasz Aranowski, Maria Janowicz, Ryszard Kunce, Halina Mankiewicz, Cecylia Szpura, Bogusław Wdowczyk, Korekta: Elżbieta Matusiak-Gordon
Redakcja nie zwraca materiałów nie zamówionych, zastrzega sobie prawo skracania i adiustacji nadesłanych tekstów, nie odpowiada za treść zamieszczanych komunikatów i ogłoszeń.
Za tekst i materiały ilustracyjne redakcja nie przewiduje honorariów autorskich.
ORIENT