PTTK GOŚCINIEC PTTK
POLSKIEGO TOWARZYSTWA TURYSTYCZNO-KRAJOZNAWCZEGO
Kwartalnik
3 (7)/2002
ISSN 1642-0853

Jak gospodarujemy majątkiem PTTK


Byłem kiedyś świadkiem gorącej, pełnej osobistego zaangażowania rozmowy pomiędzy dwoma czołowymi działaczami naszego Towarzystwa. Powodem owej gorącej wymiany zdań były rzucone przez jednego z nich pytania: czy schroniska i stanice są rzeczywiście potrzebne turyście, skoro tak mało osób w nich korzysta z noclegów? Dlaczego Towarzystwo ma dopłacać do schronisk albo zdobywać z zewnątrz środki na ich niezbędną modernizację? Czy komuś rzeczywiście w Polsce poza PTTK zależy na tym, aby istniały schroniska?

Już pierwsze z tych pytań o mało nie rozsadziło od zewnątrz drugiego z rozmówców. Przecież PTTK na szlakach turystycznych, prócz wędrujących ludzi będących członkami Towarzystwa, to także znakowanie szlaków, no i właśnie schroniska. To PTTK od dziesięcioleci, a uwzględniając tradycje PTT i PTK, jeszcze dalej tworzy i prowadzi szlakowe siedliska dla turystów. Adwersarz pierwszego zdenerwowany samym sposobem stawiania sprawy. I pytań nie był w stanie postawić więcej. PTTK to również schroniska, inaczej sobie tego nie wyobrażam - zakończył ten, który wywołał burzliwą wypowiedź i z widoczną troską zaczął zadawać następne pytania. Czy nas rzeczywiście stać na prowadzenie i modernizowanie obiektów? Co będzie, kiedy wejdzie zapowiadany podatek katastralny, w wyniku którego wartościowe modernizacje obrócą się przeciwko nam? Jakie konsekwencje rodzi koncepcja prowadzenia na naszych obiektach działalności gospodarczej przez przedsiębiorców, których często z PTTK łączy tylko umowa cywilnoprawna? Dlaczego członek Towarzystwa z naszą kartą rabatową czuje się w wielu obiektach obco, a nawet jak ten, który wyciąga dzierżawcy pieniądze z kieszeni.

Takie właśnie rozmowy, inspirowane na zasadzie advocatusa diaboli, toczyły się w pierwszej fazie dyskusji nad strategią gospodarczą Towarzystwa, a przynajmniej tej jej częścią, która dotyczyła majątku. Jak jest z tym majątkiem? Co się dzieje z pieniędzmi ze sprzedanej jego części? Jaki jest stan prawny naszej bazy? Czy realizujemy jakiś program prac modernizacyjnych i remontowych? Jaka jest skala opłacanych przez nas podatków? Jaki kształt mają w praktyce umowy z dzierżawcami? W świetle ostatnich programów i publikacji treść tych pytań nabrała publicznego charakteru. Członkowie Towarzystwa muszą znać odpowiedź na te pytania. Stąd prezentowana poniżej informacja przygotowana przez Wiesława Cichego - dyrektora Zarządu Majątkiem PTTK. Obejmuje ona tylko te sfery, za które Zarząd Majątkiem odpowiada, ma jednak sporo odniesień do spraw majątkowych oddziałów PTTK.

Zarząd Główny Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego w ostatnich kilku latach, w zakresie gospodarowania majątkiem szczególny nacisk położył na utrzymanie sieci schronisk, porządkowanie stanu prawnego nieruchomości, przeprowadzenie remontów i modernizacji bazy noclegowej PTTK. Celem stworzenia możliwości realizacji tych zadań podzielono wszystkie nieruchomości PTTK na cztery grupy:

-obiekty o szczególnym znaczeniu dla działalności statutowej organizacji. Była to grupa ponad 100 obiektów, które zgodnie z przyjętymi założeniami nie musiały uzyskiwać pozytywnego wyniku ekonomicznego, jednak nie powinny przynosić strat w dłuższych okresach czasu,

-obiekty przeznaczone na działalność gospodarczą, których stan techniczny jest przedmiotem szczególnej troski a których celem jest wypracowywanie środków na działalność statutową w tym i na inne obiekty PTTK,

-obiekty do ewentualnego zbycia o ile analiza możliwości wykorzystania nieruchomości na inne cele lub formie dla prowadzonej działalności statutowej Towarzystwa okaże się negatywna,

-obiekty do zbycia.

W okresie 1997-2001 PTTK zbyło 26 obiektów co było zgodne z przyjętymi w tym względzie uchwałami. Były to: rozwiązanie umowy wieczystego użytkowania, sprzedaż nakładów lub samego gruntu, sprzedaż całości w przypadku gdy obiekt miał marginalne znaczenie dla Towarzystwa lub osiągał straty lub mierne wyniki ekonomiczne. Podział obiektów jak i późniejszą sprzedaż regulowała Uchwała Zarządu Głównego PTTK nr 71/XIV/98 z 25 października 1998r. Szczegółowe zasady sprzedaży obiektów określono w Uchwale nr 41/98 Prezydium ZG PTTK w sprawie zasad gospodarowania majątkiem Towarzystwa. Pieniądze pozyskane ze sprzedaży przeznaczono w całości na remonty, inwestycje, modernizacje i regulacje prawne obiektów PTTK.

Reasumując w okresie 1997-2001 PTTK uzyskało przychody ze sprzedaży części nieruchomości 8 mln 758 tys. W tym samym czasie wydatki związane z nabyciem wieczystego użytkowania lub własności gruntów na których usytuowane są nieruchomości PTTK, własności budynków, kosztów remontów oraz wydatków na zadania inwestycyjno-modernizacyjne wyniosły ponad 9 mln 504 tys. zł. W efekcie wartość majątku netto w wysokości 37 mln 989 tys. zł /stan na koniec 1997r./ pomimo sprzedaży jego części i zmniejszania jej wartości ewidencyjnej w wyniku amortyzacji wzrosła na koniec 2001r. do kwoty 42 mln 218 tys. zł. Oznacza to, że środki ze sprzedaży zostały zainwestowane a nie wydatkowane na bieżące potrzeby.

Prace modernizacyjno-inwestycyjnych i remontowe w obiektach PTTK.

Konieczność modernizacji wynikała nie tylko z racji ich usytuowania na terenach chronionych - parkach narodowych lub krajobrazowych ale również ze względu na wymogi wynikające z Ustawy o usługach turystycznych z 29 sierpnia 1997 r z późniejszymi zmianami oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki z 13 czerwca 2001 w sprawie obiektów hotelarskich i innych obiektów w których są świadczone usługi hotelarskie określającego wymogi kategoryzacyjne.

Wychodząc naprzeciw tym zadaniom Zarząd Główny PTTK podjął ogromny wysiłek finansowy w celu sprostania tym wymogom, co przedstawia poniższe zestawienie:

Udział PTTK w pracach modernizacyjno-inwestycyjnych i remontowych w obiektach PTTK ze środków własnych i dotacyjnych w okresie 1998-2001.

 Rok			Środki ogółem 		W tym środki PTTK

1998r. 			2.331.822 zł. 		1.359.640 zł.
1999r. 			3.976.435 zł. 		1.466.127 zł.
2000r. 			6.315.891 zł. 		3.000.422 zł.
2001r			8.709.196 zł 		2.998.437 zł.

 		Łącznie 21.333.344 zł		8.824.626 zł

Wielkość włożonych środków stanowi zatem ponad 50% wartości całego naszego majątku netto na koniec 2001r. Nadmienić należy, że łączna amortyzacja która jest miarą zużycia majątku i powinna być przeznaczana na jego odtwarzanie wynosiła za ten okres 7.891.010 złotych. Jak widać z powyższego zestawienia PTTK przekazało na ten cel trzy razy więcej.

Tylko w 2000r. udało się wykonać 79 zadań inwestycyjno-remontowych w 56 obiektach PTTK a w 2001r. 198 zadań inwestycyjno-remontowych w 92 obiektach PTTK. Środki nasze były uzupełniane dotacjami Ministerstwa Gospodarki, Fundacji EkoFundusz, NFOŚiGW, WFOŚiGW, Polsko-Szwajcarskiej Komisji Środków Złotowych, Fundacji Polsko-Niemieckiej, urzędów miast a także środkami wypracowanymi przez oddziały i spółki PTTK oraz deklarowane przez dzierżawców obiektów. Prace remontowe i modernizacyjne koncentrowano przede wszystkim na regulacjach gospodarki wodno-ściekowej /budowa oczyszczalni ścieków, budowie kolektorów ścieków, modernizacji ujęć wody, modernizacji sanitariatów itp./, budowie kotłowni. Dzięki temu nasze obiekty lepiej odpowiadają standardom oraz wymogom sanitarnym i ekologicznym oraz będą spełniać wymogi w chwili wejścia Polski do Unii. Nie wszyscy dzierżawcy jednak to rozumieją i co gorsza nie wszyscy są zainteresowani inwestycjami tego typu. Wynika to z tego, że inwestycje takie nie przynoszą im bezpośrednio zwiększenia zysków a wręcz przeciwnie, budowle towarzyszące przy schroniskach w tym i te o charakterze ekologicznym powodują wzrost kosztów eksploatacyjnych. Obarczone są one ponadto 2% podatkiem liczonym od wartości ewidencyjnej brutto, zwiększają amortyzację w obiekcie co skutkuje wzrostem czynszu, ponieważ jest to jeden z elementów kosztowych przyjętych do kalkulacji czynszu.

W końcu 1998r. PTTK opracowało program "Zmniejszenie uciążliwości obiektów PTTK położonych na terenie parków narodowych" Program ten obejmuje pełną modernizację, głównie ze środków dotacyjnych, 26 obiektów PTTK, w tym 9 usytuowanych w Sudetach.

W ramach tego programu udało się już zmodernizować /termomodernizacja obiektów w tym wymiana stolarki okiennej, oczyszczalnie ścieków, kotłownie, kolektory słoneczne itp/ obiekty w Bieszczadach /Hotel Górski w Ustrzykach Górnych, Hotel Górski w Wetlinie, schronisko na Pod Małą Rawką/, w Pieninach /Trzy Korony w Sromowcach Niżnych i Orlica w Szczawnicy/, Tatrach /schroniska w Dolinie Roztoki/, Beskidach /na Jaworzynie Krynickiej/. W trakcie realizacji są kolejne trzy obiekty: Na Hali Ornak, Na Kalatówkach i camping w Ustrzykach Górnych. Kolejne będą realizowane w latach następnych. W tym samym czasie w obiektach PTTK na Mazurach i Pomorzu wykonywano szereg zadań poprawiających stan techniczny naszych obiektów - była to budowa sanitariatów ogólnodostępnych, wymiana pokryć dachowych, budowa lub modernizacja oczyszczalni ścieków i kotłowni.

Regulacje stanu prawnego obiektów PTTK.

W końcu lat dziewięćdziesiątych zasadniczym problemem przy większości prowadzonych przez nas obiektów był ich nieuregulowany stan. W wielu przypadkach był to zwykły zarząd i użytkowanie nieruchomości lub nasz tytuł do zarządzania nieruchomością wynikał z decyzji administracyjnych. Ponieważ obiekty te najczęściej były usytuowane w bardzo atrakcyjnych miejscach, zarówno z turystycznego punktu widzenia jak i działalności programowej PTTK, Towarzystwo uznało za konieczne uregulowanie ich stanu prawnego.

Regulacje prawne dokonywane były i są wspólnie z zarządami spółek zarządzającymi bazą turystyczną PTTK. W okresie ostatnich kilku lat tytuły prawne /wieczyste użytkowanie gruntu lub własność gruntu oraz własność budynków/ uzyskano w kilkudziesięciu obiektach na terenie całej Polski. Nie przyszło nam to łatwo, gdyż gminom musieliśmy zapłacić znaczne środki za wykup budynków oraz wnieść tzw. pierwszą opłatę roczną za wieczyste użytkowanie wynosząca z reguły 25% wartości gruntu. Tylko w ostatnich czterech latach wydatki na ten cel wyniosły ponad 2 mln 581 tys. złotych.

W Sudetach w tym czasie uregulowano stan prawny w DT Szczawnie Zdroju, Odrodzeniu, na Strzesze Akademickiej, Szczelińcu, Pasterce. W przypadku tych dwóch ostatnich jest to własność gruntu i własność budynków.

Obecny stan prawny nieruchomości przedstawia się następująco:

Nieruchomości PTTK posiadające: Ilość nieruchomości
1. Wieczyste użytkowanie gruntu i własność budynków 55
2.Wieczyste użytkowanie gruntu i budynków 13
3.Własność gruntu i budynków 38
4.Dzierżawa lub najem gruntów 5
5. Stan nieuregulowany 14
RAZEM 125

Konieczna jest dalsza regulacja stanu prawnego nieruchomości PTTK, zwłaszcza w kontekście przygotowywanej Ustawy o nabywaniu przez osoby prawne będące użytkownikami wieczystymi prawa własności nieruchomości. Nowa regulacja wymagać od nas będzie, podobnie jak przy uchwalonej już Ustawie w lipcu 2001r. a dotyczącej nabywania prawa własności nieruchomości przez osoby fizyczne poniesienia kosztów pomiarów i opracowań geodezyjnych, opłat sądowych itp.

Zarządzanie obiektami

Zgodnie z przyjętą przez Zarząd Główny PTTK uchwałą w sprawie strategii ekonomicznej Towarzystwa aktualny model zarządzania obejmuje Zarząd Majątkiem PTTK jako wyodrębnioną strukturę gospodarczą działającą w ramach osobowości prawnej ZG PTTK odpowiedzialną za realizację strategii ekonomicznej PTTK oraz jednostki eksploatacyjne w postaci spółek i przedsiębiorstw będących własnością Towarzystwa. Obecnie jest 7 takich spółek w Nowym Sączu, Sanoku, Jeleniej Górze, Szczecinie, Lublinie, Olsztynie i Warszawie. Spółkom tym PTTK wydzierżawiło obiekty, które nadal są własnością PTTK. Koszty tak prowadzonych zarządów są zdecydowanie niższe niż wtedy kiedy funkcjonowały Okręgowe Zespoły Gospodarki Turystycznej PTTK. Przeprowadzone analizy wykazały, że zarządzanie centralne jest zbyt kosztowne i nieefektywne. I tak na Dolnym Śląsku jeszcze 2 lata temu funkcjonowały 3 spółki w Jeleniej Górze, Karpaczu i Wrocławiu. Po przeprowadzonej inkorporacji dwóch spółek do jednej w Jeleniej Górze koszty zarządu wielokrotnie spadły, a nowa spółka nadzoruje dziś większość zadań, wynikających z eksploatacji 26 nieruchomości na tym terenie /40 umów poddzierżawy/. Spółka ta podobnie jak pozostałe jest zarządcą i administratorem nad powierzonymi nieruchomościami /zezwolenia budowlane, sanitarne, p.poż./, wyszukuje dzierżawców, podpisuje umowy, pokrywa w imieniu PTTK podatki, opłaty za wieczyste użytkowanie i inne, nadzoruje zadania remontowo-modernizacyjne /projekty finansowo-rzeczowe, zezwolenia budowlane i środowiskowe, przetargi/, czyni starania o zewnętrzne środki pomocowe, pełni funkcję inwestora zastępczego, w zakresie uzgodnionym z właścicielem dokonuje czynności wstępnych do regulacji stanu prawnego nieruchomości itp. W roku bieżącym PTTK dokonało szczegółowej analizy ekonomicznej funkcjonowania wszystkich naszych obiektów za okres ostatnich trzech lat. Analizę wykonano na poziomie dzierżawcy, jednostki zarządzającej oraz właściciela. Analiza ta służyła m.in. opracowaniu programów oszczędnościowych w tym m.in. i w zakresie kosztów zarządzania.

Zabezpieczenie majątku

Tak przyjęty system zarządzania majątkiem PTTK stwarza dobre zabezpieczenie przed jego utratą. Nawet w przypadku upadłości spółki utracony może być tylko ten wcześniej wniesiony aportem. Cały majątek oddany w dzierżawę wróci do PTTK w Warszawie. Zgodnie z zapisami zawartymi w umowach bez zgody właściciela, żaden obiekt wniesiony aportem nie może być sprzedany lub obciążony. Centralnie z Warszawy wszystkie nieruchomości PTTK w liczbie 125 są ubezpieczone od żywiołów a uzyskane w wyniku ewentualnych szkód odszkodowania przeznaczane są w całości na odtwarzanie majątku. Również centralnie prowadzony jest pełen nadzór płatności podatków od nieruchomości i opłat z tytułu wieczystego użytkowania /a więc tych czynności za które w świetle obowiązujących przepisów i tak ryzyko ponosi właściciel a nie jednostka której powierzono nad nią zarząd/, corocznie przeprowadzana jest inwentaryzacja powierzonego spółkom majątek, PTTK sprawuje pełna kontrolę przy dokonywanych wszelkich ruchach prawnych na naszych nieruchomości /obciążanie hipoteki, sprzedaż, podział działek itp./

Niestety nie wszystko przebiega dobrze. Zasadniczym problemem jest postawa części dzierżawców obiektów PTTK, których zamiarem jest swoista prywatyzacja na naszych obiektach. Takim przykładem były stanice wodne na szlaku Krutyni - obiekty zarządzane przez naszą Spółkę OZGT PTTK w Olsztynie. Zaprzestanie przez dzierżawców stanic wodnych w Nowym Moście, Spychowie, Krutyni, Rucianym, Ukcie, Babiętach oraz Zgonie w połowie 1997r płatności czynszów oraz ich użytkowanie pomimo zakończenia terminów umowy doprowadziło do długotrwałych procesów sądowych. Dziś PTTK wszystkie obiekty odzyskało, powierzyło ich prowadzenie nowym dzierżawcom, którzy wywiązują się z zawartych umów dzierżawy. Podobną postawę w ostatnim czasie wykazuje również część dzierżawców w Sudetach. W ciągu ostatnich 2 lat Zarząd Spółki w Jeleniej Górze zmuszony był rozwiązać umowy dzierżawy z 13 dzierżawcami, głównie ze względu na niewywiązywanie się z zawartych umów w tym brak płatności lub nieterminowe ich wnoszenie. W kilku przypadkach dzierżawcy opuścili obiekty dopiero po skierowaniu sprawy na drogę postępowania sądowego oraz eksmisję komorniczą. Reakcją na pełne egzekwowanie zawartych umów było powstanie z inicjatywy dzierżawców PTTK Sudeckie Stowarzyszenia Dzierżawców i Właścicieli obiektów Turystycznych w Jeleniej Górze.

Dzierżawcy podejmują też działania zmierzające do negatywnego nastawienia opinii publicznej, urzędów centralnych jak i władz samorządowych, do działalności naszej Spółki. Takim przykładem było wniesienie w 1999r. przez część dzierżawców doniesienia do prokuratury w Olsztynie w sprawie "nadużyć" przy wykonywaniu remontów i modernizacji w obiektach PTTK. Postanowieniem z dnia 31 maja 1999r Prokuratura umorzyła śledztwo a w wyniku złożenia zażalenia Sąd w Olsztynie utrzymał w mocy decyzję prokuratury. Dokonana również w tym czasie kontrola UKS nie wykazała żadnych uchybień. Niestety teza taka ponownie była powtórzona w trakcie programu telewizyjnego "Sprawa dla reportera"

Umowy dzierżawy

Obiekty Towarzystwa były jeszcze w okresie międzywojennym prowadzone systemem dzierżawy a osoby prowadzące obiekty zawsze spełniały ważna rolę. Często dzierżawa obiektów przechodziła z pokolenia na pokolenia zwłaszcza w obiektach usytuowanych na terenie Tatr. Dziś ta tradycja powoli zanika a większość dzierżawców traktuje te obiekty wyłącznie jako źródło dochodów.

Dziś PTTK nadal udostępnia swój majątek osobom fizycznym lub prawnym w celu prowadzenia na nich działalności zarobkowej. Umowy cywilno-prawne określają wzajemne zobowiązania stron, sposób inwestowania, wielkość czynszów jak i sposób rozwiązywania umów. Zasadniczym problemem jest postawa części dzierżawców obiektów PTTK, pragnących obarczyć Towarzystwo całkowitą odpowiedzialnością z ryzyka prowadzonej przez siebie działalności. Szczególnym punktem spornym jest kwestia czynszu. Część dzierżawców zamieszkuje w wydzierżawianych nieruchomościach a po upłynięciu terminu obowiązywania umowy żądają przedłużania jej na dotychczasowych warunkach lub zwrotu tych nakładów które zadeklarowali wnieść zgodnie z umową. Trzeba tu zaznaczyć, że dzierżawcy wydatkowane środki na dzierżawionym obiekcie uwzględniają w swoich kosztach w ramach prowadzonej przez nich zarejestrowanej działalności gospodarczej, pomniejszając w ten sposób wielkość odprowadzanych podatków. W przypadku zadań inwestycyjnych mogą oni amortyzować poniesione nakłady /jako inwestycja w obcym środku trwałym/ i odnosić je w koszty. Trzeba tu zaznaczyć, że im większy udział deklarowanych przez dzierżawców kwot w modernizacji obiektu tym możliwy jest większy czasokres dzierżawy /w PTTK są i umowy 30 letnie/. Podstawową miarą obowiązującą przy określaniu wielkości czynszu jest wielkość kosztów, które generuje dana nieruchomość a które zgodnie z ekonomicznym podejściem muszą być mniejsze niż uzyskiwane przychody. Po zakończeniu okresu obowiązywania umowy zarządy Spółek prowadzących nasze obiekty zobowiązane są do ogłaszania nowych przetargów, w celu wyłonienia tych dzierżawców, których oferta jest najbardziej korzystna i wiarygodna.

Od wszystkich dzierżawców oczekujemy przede wszystkim podniesienia jakości świadczonych usług w obiektach /corocznie PTTK otrzymuje kilkanaście skarg na sposób traktowania turystów w naszym obiekcie/ oraz wywiązywania się z zawieranych umów w tym głównie regularnych płatności. Niestety PTTK musi płacić wszystkie podatki w terminie a za każdy dzień zwłoki naliczane są karne odsetki. Stąd zmusza nas to do również naliczania odsetek w przypadku spóźnień, co jest zgodne z nakazami Ustawy o rachunkowości. Nie może być bowiem tak, że jak jest tylko w ocenie dzierżawcy trochę gorszy sezon to żąda on natychmiastowej ulgi w czynszu. Jak dotychczas nie zdażyła się sytuacja żeby dzierżawca w przypadku wyjątkowo udanego sezonu sam zadeklarował wzrost czynszu.

Podatki

Do końca 1989 r. Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze posiadając status Stowarzyszenia Wyższej Użyteczności było zwolnione z płacenia podatków od nieruchomości. Pozwalało to na oferowanie niższych cen w naszych obiektach.

Podstawowym elementem rzutującym na koszty prowadzonych dziś obiektów PTTK są podatki od nieruchomości. Obecnie zgodnie z zapisami w Ustawie o podatkach i opłatach lokalnych za "grunty związane z działalnością gospodarczą uważa się grunty zabudowane i niezabudowane będące w posiadaniu przedsiębiorcy" przy czym nie muszą one być wykorzystywane. Tereny wokół schronisk i stanic wodnych w naszym rozumieniu służą tworzeniu swego rodzaju poczucia przestrzeni turystycznej /często przez nie przebiegają szlaki turystyczne/, nie generują zysków i nie powinny być tak opodatkowane.

Drugim poważnym elementem rzutującym na koszty prowadzonych obiektów PTTK jest to że zgodnie z ww. Ustawą podatki od nieruchomości wnoszone są przez cały rok. A przecież większość naszych schronisk turystycznych oraz stanic wodnych użytkowane są przez okres zaledwie kilku miesięcy.

Kolejnym w naszym przekonaniu zapisem skrajnie niekorzystnym nie tylko dla kosztów prowadzonych przez nas obiektów ale ochrony przyrody zwłaszcza jest to, że inwestycje z zakresu ochrony środowiska /a obiekty PTTK w 80% usytuowane są na terenach chronionych - parków narodowych lub krajobrazowych/ są również opodatkowane. Traktowane są one jak wszystkie inne budowle a podatek wynosi 2% od ich wartości ewidencyjnej brutto.

Szykuje się niestety kolejny podatek. Na skutek znowelizowania w dniu 18 lipca 2001r. prawa wodnego, w projekcie Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości opłat rocznych za oddanie w użytkowanie gruntów pokrytych wodami przewidziano opodatkowanie gruntów pokrytych wodą. Skutki finansowe poniosą niestety wszystkie nasze stanice wodne, campingi i inne obiekty usytuowane nad wodą.

O zmianę niektórych zapisów ZG PTTK wystąpił zarówno do Ministra Środowiska jak i Departamentu Turystyki w Ministerstwie Gospodarki.

Produkty turystyczne PTTK

Działalność PTTK oceniane jest nie tylko na tle prowadzonych schronisk czy stanic wodnych ale również oferty turystycznej jaką tworzy w oparciu o posiadaną bazę. Głównym celem Towarzystwa jest tworzenie produktów turystycznych w oparciu o aktywne formy turystyki pieszej, kajakowej, konnej, górskiej, żeglarskiej, rowerowej. Corocznie wydajemy wiele materiałów informacyjnych, folderów w których centralnie tworzone są konkretne oferty skierowane dla aktywnego turysty.

Dotychczasowy sposób zarządzania obiektami PTTK niestety stwarza trudności w tworzeniu tego typu ofert co wynika m.in. z utrzymania formuły działania obcego przedsiębiorcy na naszym majątku. Podejmowane przez PTTK wielokrotne próby ich tworzenia jak na razie nie zainteresowały poważnie dzierżawców. To PTTK od 2 lat wydaje własnym sumptem Katalog ofert turystycznych PTTK, wydał również Katalog “Baza noclegowa PTTK/ w wersji 3 języcznej/, opracował własna stronę internetową, uczestniczy w wielu międzynarodowych targach turystycznych w Polsce i za granicą. Pomimo deklaracji bezpłatnego promowania obiektów PTTK, zainteresowanie dzierżawców w tym względzie jest od lat niewielkie.

Również PTTK centralnie stworzyło specjalny program komputerowy umożliwiający przystąpienie do Ogólnopolskiego Systemu Sprzedaży Produktów Turystycznych PTTK, działającego w oparciu o sieć ponad 360 naszych oddziałów PTTK. Szkolenie odnośnie tego programu miały miejsce już dwukrotnie w końcu lipca i sierpnia br. W szkoleniu uczestniczyli dzierżawcy z Beskidów, Bieszczad, Mazur. Z Sudetów niestety nikt nie wykazał zainteresowania.

Wydawca: ZG PTTK, ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa
Adres redakcji: Zarząd Główny PTTK
ul. Senatorska 11, 00-075 Warszawa,
tel. 22 826-22-51, fax (22) 826-22-05,
e-mail: ageg@wp.pl
Kolegium redakcyjne: Andrzej Gordon (redaktor naczelny), Maria Janowicz (sekretarz redakcji), Łukasz Aranowski, Ryszard Kunce, Halina Mankiewicz, Cecylia Szpura, Bogusław Wdowczyk,
Redakcja zastrzega sobie prawo skracania i adiustacji tekstów.
Korekta: Renata Otolińska
ORIENT